fa ارزیابی دفاع مشروع پیشگیرانه علیه تروریسم پژوهش كاربردي Applicable Research <p dir="RTL" style="margin: 0cm 18pt 0pt; text-align: justify; tab-stops: 36.0pt;"><strong><span style="font-style:normal;"><span style="font-family:b compset;"><span style="font-size:10.0pt;">چکیده</span></span></span></strong><br> <span style="font-style:normal;"><span style="font-family:b compset;"><span style="font-size:10.0pt;">حقوق‌دانان به درستی مهم‌ترین دستاورد منشور ملل متحد را &laquo;منع توسل به زور&raquo; ذیل ماده (۴) ۲ منشور دانسته‌اند. تنها استثنای پیش‌بینی شده در منشور، توسل به زور ذیل ماده ۵۱، در چارچوب &laquo;دفاع مشروع&raquo; است؛ لکن تحقق این حق صراحتاً موکول به وقوع تجاوز نظامی شده است. در عین حال، حقوق بین‌الملل عرفی پیش‌دستی کشورها برای دفاع در برابر یک حمله قریب‌الوقوع و اجتناب‌ناپذیر را نیز پذیرفته است. پس از حادثه ۱۱ سپتامبر و گسترش تهدید فرامرزی تروریسم، برخی کشورها در روندی فزاینده تلاش نموده‌اند با اطلاق عنوان &laquo;تروریستی&raquo; به گروه‌های مخالف خود، به استناد ماده ۵۱ منشور علیه این گروه‌ها حتی در قلمرو سایر کشورها متوسل به زور شوند. گروهی از حقوق‌دانان برای توجیه حقوقی این اقدام دولت‌ها، نظریه &laquo;دفاع مشروع پیشگیرانه&raquo; را در قالب تفسیر موسع از ماده ۵۱ منشور برای مقابله با یک تهدید غیرفوری تروریستی ارائه نموده‌اند. پرسش این است که آیا این نظریه در پرتو رویه و اصول و روش‌های تفسیر حقوقی قابل دفاع است؟ پاسخ مقاله حاضر آن است که برآیند نظریه‌های تفسیر این رویکرد حقوقی را تأیید نمی‌کند و رویه مدونی هم نزد دولت‌ها یا نهادهای بین‌المللی در حمایت از این نظریه شکل نگرفته است. اما این ارزیابی به معنی نادیده گرفتن ضرورت ارائه یک راه حل حقوقی برای مبارزه با تروریسم نیست. لذا پژوهش حاضر معیار سه‌گآن‌های را بعنوان راه حل حقوقی برای مسئله مبارزه با تهدید تروریستی ارائه می‌نماید.</span></span></span></p> <h2>Abstract</h2> <div style="text-align: justify;">Scholars rightly believe that prohibiting the threat to or use of force is the most important achievement of the UN charter. Eventhough Article 51 offers an exception in this regard, the letters and substance of this article are clear about an &lsquo;armed attack&rsquo; as a precondition to trigger the right to self-defense. Beside this legal fact, a Preemptive use of force against an imminent threat is endorsed by Customary International Law as well. However, and mainly after the 9/11, a number of countries have used military forces against their oppositions beyond their borders under the article 51 while labeling those groups as terrorist organizations. Supporting this approach, some scholars have argued that an &#39;&#39;extensive interpretation&#39;&#39; of Article 51 could enable states to legally fight terrorist threats beyond their territories under &#39;&#39;Preventive Self-defense.<br> Having thoroughly examined theories & concepts of interpretation, UN and ICJ Jurisprudence, we have argued that none of those sources supports the `Extensive Interpretation` doctrine under the treaty law or customary international law. Reiterating the necessity to offer a well-defined legal mechanism to prevent terroristic threats, we believe the International law may not yet provide a proper answer to this question through &#39;&#39;codification&#39;&#39;, and the answer lies in the &#39;&#39;development&#39;&#39; of international law. To this end, the author proposes a triangle criteria test toward a legal use of force against non-imminent terrorist threats beyond national borders.</div> کلیدواژگان: تروریسم, دفاع مشروع, تفسیر, رویه‌ی دولتی, منشور ملل متحد Keywords: Terrorism, Self-Defence, Interpretation, State Practice, UN Charter. 53 82 http://jlviews2.ujsas.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1811-1&slc_lang=fa&sid=1 Mahmoud Jalali محمود جلالی m.jalali@ase.ui.ac.ir 10031947532846006086 10031947532846006086 Yes Isfahan Un. Faculty of Law دانشگاه اصفهان، دانشکده حقوق رضا زبیب zabib@mail.com 10031947532846006087 10031947532846006087 No دانشگاه علوم تحقیقات اصفهان