fa کارایی؛ به عنوان مبنای قاعده حقوقی حقوق خصوصی Pivate Law تحقیقات بنیادی یا نظری Research <div> <div> <div id="_com_1" style="text-align: justify;" uage="JavaScript"><span style="font-size:10pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span garamond="" style="font-family:"><span lang="FA" style="font-size:13.0pt"><span style="font-family:IRLotus">بیشینه‌سازی ثروت و فایده‌گرایی همواره دو برداشت عمده از مفهوم کارایی بوده‌اند. هر دوی این تعابیر از سوی فیلسوفان و حقوقدانان به‌عنوان مبنای الزام‌آوری قواعد حقوقی پیشنهاد شده‌اند. مدعای پیروان کارایی به‌عنوان یک معیار هنجاری این است که هدف نهایی قواعد حقوقی باید حداکثر کردن فایده و یا ثروت باشد. در تاریخ تحلیل اقتصادی حقوق برای دفاع از کارایی از چهار استدلال عمده فایده‌گرایانه، اختیارگرایانه، قراردادگرایانه و در نهایت عمل‌گرایانه استفاده شده است. با این وجود، منتقدان بر این باورند که استدلال‌هایی که قرار است تقویت‌کننده ادعای حداکثر کردن کارایی باشد، به‌لحاظ اخلاقی با مشکلات عدیده‌ای مواجه‌اند. ضمن اینکه مفهوم افزایش ثروت به‌عنوان هدف نهایی و وضعیت مطلوب به‌لحاظ درونی از انسجام برخوردار نیست. در این نوشته با شیوه‌ای توصیفی- تحلیلی، مفهوم کارایی و معیار‌های ارزیابی آن در هر دو تعبیر بیشینه‌سازی فایده و ثروت روشن شده‌ است. سپس مبانی توجیهی کارایی و انتقادات وارد شده به آن ارزیابی شده ‌است. در نهایت به این نتیجه رسیدیم که کارایی نمی‌تواند به‌عنوان هنجار بنیادین و ارزش اصلی حقوق پذیرفته شود. با این وجود، ارزش اثباتی تحلیل‌های اقتصادی همچنان باقی خواهد ‌ماند و از اهمیت آن به‌عنوان واقعیتی از علم اقتصاد، نزد قانون‌گذاران کاسته نخواهد شد.</span></span><span lang="FA" style="font-size:13.0pt"><span style="font-family:IRLotus"> </span></span></span></span></span></span><br> &nbsp;</div> </div> <div></div></div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:10pt"><span style="text-justify:inter-ideograph"><span style="unicode-bidi:embed"><span cambria="" style="font-family:"><span garamond="" style="font-family:">Utilitarian and wealth-maximization readings have always been two main perceptions of efficiency. Philosophers and jurists have proposed both of these readings as the basis for the enforcement of legal rules. As a normative criterion, Followers of efficiency claim that the ultimate goal of legal rules should be to maximize utility or wealth. In the history of law and economic analysis, four main reasons have been used to defend efficiency: utilitarian, libertarian, conventional, and ultimately pragmatic. Critics, however, believe that the arguments that are supposed to reinforce the claim of maximizing efficiency face many ethical problems. At the same time, the concept of increasing wealth as the ultimate goal is not internally coherent. In this paper, through descriptive-analytical methods, the efficiency concept and efficiency evaluation criteria in both utilitarian and wealth-maximizing readings is analyzed. Finally, it was concluded that efficiency cannot be accepted as the fundamental norm and the core value of rights. Nevertheless, the positive value of economic analysis will remain & Its importance as a fact of economics will not be diminished to legislators.</span></span></span></span></span><br> &nbsp;</div> <div style="text-align: justify;"></div> بیشینه‌سازی ثروت, فایده‌, کارایی, مبنای الزام‌آوری, معیار هنجاری. efficiency, enforcement, normative criterion, utility, wealth-maximizing. 25 52 http://jlviews2.ujsas.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1260-2&slc_lang=fa&sid=1 رامین افتقاری raminefteghari70@gmail.com 0640204805 100319475328460013930 Yes دانشگاه علوم قضایی و خدمات اداری Siamak Rahpeik سیامک رهپیک srahpeik@gmail.com 0640204805 100319475328460013931 No Professor of Private Law, University of Judicial Sciences and Administrative Services,Tehran,Iran دانشگاه علوم قضایی و خدمات اداری Aliakbar Farahzadi علی اکبر فرحزادی farahzadi@ujsas.ac.ir 0640204805 100319475328460013932 No Associate Professor of Islamic Jurisprudence, University of Judicial Sciences and Administrative Services, Tehran, Iran دانشگاه علوم قضایی و خدمات اداری